Fizykoterapia

LASEROTERAPIA jest zalecana i stosowana między innymi w chirurgii, ortopedii, akupunkturze, w chorobach układu ruchu, chorobach skóry, w ginekologii, stomatologii, w chorobach otolaryngologicznych i neurologicznych. Jest to wartościowa metoda leczenia, z którą na pewno warto się bliżej zapoznać . Biostymulacją laserową nazywamy reakcję tkanek na naświetlanie słabą wiązką laserową o długości fali świetlnej od 630 do 1100 nanometrów (nm), co odpowiada barwom od jaskrawej czerwieni (633 nm) do tzw. bliskiej, choć już niewidzialnej, podczerwieni (1100 nm). W tym właśnie przedziale absorbcja wody i barwników zawartych w tkankach jest najmniejsza, co umożliwia głębokie (nawet do 6 cm) wnikanie światła do wnętrza organizmu i tym samym pozwala uzyskać pożądany efekt terapeutyczny.

DZIAŁANIE BIOLOGICZNE:

  • wydzielanie endorfin

  • zwiększenie syntezy kolagenu, białek, oraz RNA

  • zmiany w potencjale błony komórkowe

  • zmiany w wydzielaniu neuroprzekaźników

  • usprawnienie dysocjacji hemoglobiny ( co wpływa korzystnie na zaopatrzenie tkanek w tlen)

  • zwiększenie fagocytozy, syntezy ATP oraz prostaglandyn

  • poprawienie ukrwienia i odżywienia tkanek

  • przyspieszenie tworzenie kostniny

  • działanie przeciwbólowe

  • działanie przeciwzapalne

  • działanie przeciw bakteryjne

  • regenerujące dla komórek i naczyń krwionośnych

WSKAZANIA:

  • trudno gojące się rany i owrzodzenia

  • oparzenia, odleżyny

  • przewlekłe stany zapalne

  • utrudnione zrastanie się kości

  • choroba zwyrodnieniowa stawów

  • zapalenia okołostawowe

  • zapalenie ścięgien, powięzi, pochewek ścięgnistych, kaletek stawowych

  • nerwobóle

  • neuropatia cukrzycowa

  • trądzik pospolity

  • ostre procesy chorobowe

  • zespoły bólowe kręgosłupa

  • w neurologii

  • po operacjach

  • w stanach wymagających pobudzenia gojenia ubytków tkankowych

  • w procesie regeneracyjnym

  • w leczeniu zespołu Sudecka i innych stanów pourazowych

  • w chorobie zwyrodnieniowej stawów

  • w gośćcu tkanek miękkich

  • w chorobach dermatologicznych ( blizny, wykwity, żylakowate owrzodzenia podudzi)

  • w chorobach laryngologicznych

  • w chorobach oczu

  • w stomatologii

  • zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i kończyn

  • stany pourazowe: złamania, skręcenia, zwichnięcia

  • stany zapalne tkanek miękkich

  • przykurcz Dupuytrena

  • halluxy

  • neuralgie

  • półpasiec

  • stany zapalne zatok

  • stany pooperacyjne, po zespoleniach śrubami i gwoździami

PRZECIWWSKAZANIA:

  • czynna gruźlica płuclaser

  • choroba nowotworowa

  • ciąża

  • krwawienie z przewodu pokarmowego

  • obecność elektronicznych implantów

  • padaczka

  • uczulenie na światło

  • choroba wieńcowa

  • u niemowląt

  • u dzieci w pobliżu chrząstki wzrostu

  • infekcje lokalne nieswoiste

  • w stanach z wysoką gorączką

  • skłonności do krwawień

  • zaburzenia czucia

    ULTRADŹWIĘKI –

podczas zabiegu wykorzystuje się drgania mechaniczne o częstotliwości 800- 24000 kHz. . Dużą „dźwiękochłonność” wykazuje tkanka nerwowa, mniejszą mięśniowa. Podstawowym efektem działania ultradźwięków na tkanki jest działanie mechaniczne zwane „mikromasażem”, a spowodowane jest wahaniem ciśnień w przebiegu fali dźwiękowej. Również bardzo ważną składową ich działania jest wpływ na biochemię tkanek, prowadzący do ich lepszego utleniania.

Zabiegi ultradźwięków mają działanie:
-przeciwbólowe
-zmniejszające napięcie mięśniowe
-rozszerzające naczynia krwionośne
-hamujące procesy zapalne
-likwidujące tzw. ostrogi piętowe
– powstawanie związków aktywnych biologicznie
– wpływ na enzymy ustrojowe
– hamowanie układu współczulnego
– przyśpieszenie wchłaniania tkankowego
– wyzwalanie substancji histamino podobnych

Ultradźwięki znajdują zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń. Najbardziej korzystne wyniki lecznicze przy zastosowaniu ultradźwięków uzyskuje się w takich schorzeniach, jak:

  • bóle pleców i krzyża,ultra
  • rwa kulszowa,
  • zespoły bólowe w chorobie zwyrodnieniowej stawów odcinka szyjnego kręgosłupa,
  • choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego (koksartroza) i kolanowego (gonartroza),
  • zwyrodnienia stawów rąk i stóp,
  • zespół bolesnego barku,
  • dolegliwości bólowe stawu łokciowego,
  • ostrogi piętowe,
  • nerwobóle (np. nerwoból nerwu trójdzielnego),
  • bóle fantomowe po amputacjach kończyn,
  • blizny,
  • owrzodzenia goleni,
  • przykurcz Dupuytrena.

Przeciwwskazania do stosowania ultradźwięków

 

Przeciwwskazania do stosowania leczniczego ultradźwięków dotyczą:

  • chorób nowotworowych i stanach po operacyjnym usunięciu zmian rozrostowych,
  • ciąży,
  • skaz krwotocznych,
  • niewydolności ze strony układu sercowo-naczyniowego (niewydolność krążenia, zaburzenia rytmu serca),
  • wszczepionego rozrusznika serca,
  • zaburzeń krążenia obwodowego,
  • zaburzeń krzepnięcia krwi,
  • zakrzepowo-zarostowych zapaleń żył,
  • żylaków,
  • toczących się ostrych stanów zapalnych i wysokich gorączek,
  • zmian skórnych, szczególnie w procesie toczących się chorób zakaźnych,
  • niecałkowitego zrostu kostnego (ryzyko uszkodzenia powstałego zrostu),
  • okolic nasad kości długich u dzieci (uszkodzenie chrząstki wzrostowej),
  • obecności w tkankach wszczepionych elementów metalowych,
  • ciężkiego stanu ogólnego i wyniszczenia organizmu, szczególnie po poważnych procesach chorobowych czy ciężkich zabiegach,
  • stanów po terapii rentgenowskiej,
  • nerwicy wegetatywnej i nerwobóli niewiadomego pochodzenia.

PRĄDY TENS

to przezskórna stymulacja elektryczna nerwów (TENS – transcutaneous electrical nerve stimulation). Ta stymulacyjna metoda elektrolecznicza stosowana jest w zwalczaniu bólu ostrego jak i przewlekłego, przy użyciu prądów impulsowych małej częstotliwości. Prądy impulsowe stosowane do zabiegu o częstotliwości powyżej 10 Hz (zwykle 40-100 Hz) i natężeniu prądu poniżej progu odczuwania bólu są zabiegiem przyjemnym, wywołującym odczucie mrowienia lub wibracji.

Wskazania:bóle odcinka szyjnego kręgosłupa,elektro

  • bóle związane z kręczem szyi,
  • bóle odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa,
  • przewlekłe bóle stawowo-mięśniowe,
  • ból po przebytych uszkodzeniach nerwów obwodowych,
  • ból kikutów pooperacyjnych,
  • bóle fantomowe,
  • nerwobóle po przebytym półpaścu,
  • bóle menstruacyjne,
  • bóle reumatyczne, bóle przy artretyzmie.

Przeciwwskazania:

  • choroby nowotworowe, inne zmiany o charakterze rozrostowym;
  • padaczka;
  • zabiegi w okolicy serca, czy okolicy zatoki szyjnej;
  • świeże rany, stany zapalne tkanek, wszelkie ubytki na skórze;
  • obecność zespoleń metalowych kości, czy wszczepionego metalu na drodze przepływu prądu;
  • zabiegi w okolicy śluzówki i gałek ocznych;
  • zaburzenia czucia;
  • choroby psychiczne.

PRĄDY INTERFERENCYJNE

Stosowana częstotliwość (ok. 4 000 Hz) kwalifikuje je do grupy prądów średniej częstotliwości (1 000-10 000 Hz). Prądy interferencyjne powstają poprzez interferencję (nałożenie się) prądów biegnących z dwóch skrzyżowanych ze sobą obwodów o nieznacznie różniących się częstotliwościach.

Ze względu na wypadkową częstotliwość prądów interferencyjnych (0-200 Hz), mają one podobne działanie do prądów małej częstotliwości. Jednak dzięki temu, że wnikają one głębiej do tkanek możliwe jest osiągnięcie lepszych efektów terapeutycznych. Warto pamiętać, że prądy średniej częstotliwości nie wywołują silniejszych wrażeń czuciowych, co umożliwia bezpieczne zastosowanie większego ich natężenia. Prądy interferencyjne przede wszystkim działają przeciwbólowo. Wiąże się to ze zmniejszeniem napięcia mięśni, a także wzrostem ukrwienia leczonej okolicy ciała. Dzięki temu tkanki są lepiej dotlenione i odżywione, a zbędne produkty przemiany materii szybko usuwane. Jednocześnie prądy Nemeca przyczyniają się do resorpcji (wchłaniania) obrzęków. Prądy interferencyjne przyspieszają procesy regeneracyjne, wspomagając m.in. regeneracji uszkodzonych nerwów obwodowych. Efekt wibracji osiągany poprzez zastosowanie dużych częstotliwości obwodów elektrycznych przyczynia się do odprężenia organizmu oraz poprawy samopoczucia.

Przeciwwskazania

Jako główne przeciwwskazania wymienia się:

  • Wszczepiony rozrusznik serca;
  • Obecność metali w tkankach;
  • Zaburzenia czucia;
  • Ból o niewyjaśnionym pochodzeniu;
  • Nowotwory;
  • Ciąża;
  • Ostre infekcje i stany gorączkowe;
  • Zagrożenie zatorami, żylaki;
  • Stwardnienie rozsiane;
  • Choroba Parkinsona;
  • Uszkodzenia skóry;
  • Utrudniony kontakt z pacjentem.